Lokerse 7H – Vlabad 2H 5-3

De kop is er af. Doordat quasi alle andere Lokerse ploegen hun vakantiewedstrijden verplaatst hadden, mochten wij dit seizoen samen met de ploeg van pépé Rik de spits afbijten. Een zwaar trainingsschema had niemand gevolgd, al had Wouter door dagelijkse loopacties toch al level 21 bereikt op Pokémon Go. Voor sommige spelers was het zowaar geleden van de vorige competitiewedstrijd (een kleine vier maand) dat ze nog eens een racket hadden vastgehad… bedroevend! Als kapitein van dit zootje ongeregeld, diende ik de vakantiemodus toch snel om te zetten in echte competitiegrinta. Nee Stan, we spelen niet voor de fun!!

De teenslippers werden omgeruild voor sportschoenen en ietwat onwennig klopten we in de sporthalsauna een beetje op een pluim. De scouting van de kapitein dacht tegenover een bende PBO-jonkies te komen staan, dus de kennismaking met de nogal volwassen heren van Vlabad 2H was toch een verrassing. Het vertrouwen in de opstelling bleef echter en de eerste dubbels werden aangevat. Koningskoppel (uit lang vervlogen tijden) Stan en Pieter haalde dubbel 1 binnen terwijl Matti en Michiel nipt het onderspit dolven. Ook met Wouter en ondanks een zeer erbarmelijke opslag, herhaalde Pieter zijn dubbelkunstje. Stan en Michiel werden in set drie weggespeeld en dus stond het 2-2.

Gelukkig zijn we een heuse enkelploeg! Michiel won enkel 1 en start hiermee hopelijk een mooie enkelreeks. Ikzelf haalde drie sets, maar dan speelde mijn tegenstander lafhartig diep naar mijn backhand –> game-over. Wouter had het lastig in de eerste set, maar veegde nadien de vloer aan met zijn tegenstander in set 2. Mooi was het wel om te zien hoe de mannen uit Oudenaarde hun ploegmaat steunden met woorden als “Gij hadt maar 10??? Das wel erg weinig”. Die teamgeest toch.

4-3 dus en de wedstrijd van Matthias zou beslissen over het al dan niet behalen van een eerste overwinning. De tegenstander probeerde Matti uit concentratie te brengen door bewust de stand te vergeten, maar koel speelde die het spelletje gewoon mee. Uiteindelijk telden de supporters dan maar in de plaats van de spelers. Volgens die telling kwam Matthias als eerste over de meet en dus was de zege een feit. De mannen van Vlabad hadden zich nadien verheugd op een portie friet, maar wij hadden gezondere plannen. Een helaas glutenrijke (sorry Michiel!) maaltijd vulde de uitgeputte reserves weer aan. Om het met de woorden van Wouter te zeggen: “Op naar de titel” (al is derde provinciale echt wel leuk).

We onthouden dat:
– Wim ons dan toch niet kwam aanmoedigen.
– Matti onderweg is naar een rijbewijs.
– Pieter dat nog steeds niet van plan is.
– Wouter kaas verzamelt in zijn auto.
– Michiel bepaalde dingen niet mag eten.
– Stan graag uitweidt over wat hij nu juist gaat doen volgend jaar.

Sfeerverslag Heren 7, 8 en 9?

Een heuse volksverhuizing naar Wetteren vond gisteren plaats. Zowel Heren 7, Heren 8 als Heren 9 mochten immers aantreden tegen de haringfretters (resp. H1,H2 en H3). Goed op tijd vertrok Heren 8 als eerste in Lokeren. Een pijnlijke stilte viel in Werners Alfa Romeo toen mijn nakende toernooiaffaire met Evert uitkwam. Vaste partner Stan kon het idee van een nieuwe minnaar moeilijk verkroppen, maar kom, een one night stand op tijd en stond moet kunnen 😀
Stan, bij deze mijn excuses, you’re my one and only 🙂

Heren 7 en 9 volgden gauw zodat de hele Warandesporthal bezet werd door een rode brigade. Bijna iedereen was in clubtenue al droeg Wouter wel nog iets uit de oude collectie. Wetteren had serieus moeten puzzelen om genoeg spelers samen te krijgen en daardoor waren we zowaar in de meerderheid.

Om op kampioenenkoers te blijven kwamen Jasper en Gert Heren 7 vervoegen; bij Heren 9 had Mats ‘Jan Ceulemans’ Clays het nodige puzzelwerk. Dirk geblesseerd, Steven geblesseerd, Stein die enkel de thuismatchen speelt en Nassim die had afgehaakt om kinderachtig onnozele redenen. Bovendien zat Lukas nog een disciplinaire schorsing uit en hij mocht maar één wedstrijd spelen. Gelukkig kon Mats rekenen op invallers Evert en Wouter. Bij heren 8 zoals gewoonlijk de usual suspects. Enkel Kurt ontbrak op het appèl.

Uitgebreide matchverslagen van H7 en H9 kan ik niet geven, wegens niet goed opgelet (misschien waren het de cheerleaders langs de zijlijn, wie zal het zeggen). Feit is dat enkel Seppe zijn wedstrijd verloor en dat Mats als enige bij Heren 9 drie sets nodig had. Voor de rest ging alles vrij vlotjes en een 1-7 overwinning (Heren 7) en een 0-8 overwinning (Heren 9) waren algauw een feit.

Bij heren 8 verliep de avond iets minder rooskleurig. In de eerste dubbel konden Werner en Gregory geen vuist maken tegen twee degelijke tegenstanders. Logisch verlies was het gevolg. Pieter en Stan – de relationele barsten intussen gelijmd – namen het op tegen kersvers C2 Peter Wollaert (en Koen Lammens). De tegenstanders waren gauw onder de indruk van de backhand smash van “Taufik Stan” en drongen niet aan in de eerste set (21-7). De tweede set was heel wat spannender, maar ook die werd binnengehaald (21-18). Werner mocht het in zijn tweede partij proberen met Frank, maar tegen dezelfde tegenstanders als in HD1 werd ook dit geen succes. Eeuwige optimist Werner begon zowaar aan zichzelf te twijfelen.
Frank en Gregory konden wel winnen. 2-2 na de dubbels, over naar de enkels.

Gregory won, en daarmee zijn de successen verteld 🙁
Werner verloor, Stan verloor en ondanks het obligate viswerk verloor ook ik mijn partij. Misschien toch wat werken op die opslag en clear.

Daarna mocht ik fungeren als kanonnenvoer tegen Evert (klotedropper 😛 ) en Joris. Joris mispakte zich in de eerste set aan mijn viskunsten en kon slechts met de grootste moeite in drie sets winnen.

Daarna een doucheke (merci Lander voor de handdoek), een drankje en de nodige versnaperingen. De sportieve bak van Werner werd in de terugrit ingeruild voor de minstens even sportieve Johan-car. Weer een nieuwe chauffeur, joepie 🙂 . Bij intrede in de kantine van de sporthal werden Lander en ik toegejuicht door onze trouwe fans en werden we overstelpt met lekkerheden. Voldaan als ik reeds was door de heerlijke portie gemengd (merci Johan of op wiens kap was het deze keer?), moest ik echter nee zeggen tegen de nochtans heerlijk uitziende krabsla.

We onthouden dat:
– Seppe en Werner bijna dezelfde maat van T-shirt hebben
– Werner in een dipje zit
– er op een competitieavond veel vuile praat uitgekraamd wordt die niet voor publicatie vatbaar is
– moeders en zussen daarin vaak een rol spelen
– buZZe zijn zogezegde ziektesymptomen vooral glazige oogjes en dubbele tong waren
– Seppe niet de enige flatulente H7-speler is
– Tom tt505 niet graag meer bekijkt
– Heren 8 dringend nog eens moet winnen

Verslag Heren 7 / Heren 11?

Relaas van een gezellig H7/H11- avondje vol (leed)vermaak.

Captains Frederik en Rik genoten nog van een welverdiende (?) vakantie, dus bleven Heren 7 en Heren 11 verweesd achter. Hoewel, verweesd was het niet echt want ad-interim mochten Lander (H7) en Wouter (H11) de honneurs waarnemen.

Wouter was niet meer dan een marionet in de handen van Rik ‘Lou Deprijck’ D’hont en had van die laatste een tactisch uitgekiende opstelling meegekregen. Het scoutend oog van Rik was van een worst-case scenario uitgegaan, maar hoopte (via een ingewikkeld systeem van plusjes en minnetjes) toch op een 5-3 overwinning. Bij aankomst van de mannen van Oudegem bleek echter dat C1 Yoni Van Geert er niet bij was. Toch een eerste opsteker.

De jonkies van Heren 11 waren wel allemaal op post. Laurens ‘Two-Face’ Verhoeven had de dag voordien iets te diep in het glas gekeken en was met zijn zatte botten tegen een muur gesukkeld. Hij zag eruit alsof hij geïnfecteerd was door een vleesetende bacterie en stilaan werd opgevreten. Heren 7 was nog lichtjes geteisterd door skikoorts en Seppe kon er niet bij zijn. Joris en Jasper waren er wel bij, maar die hadden – zoals later zal blijken – nog wat tijd nodig om te acclimatiseren.

Van de wedstrijden heb ik niet veel gezien, want van twee ploegen papieren invullen duurt echt nog lang :s
Bovendien werd ik voortdurend afgeleid door die merkwaardige vlekken in Laurens’ gezicht. Toch een beknopte poging:
Bij Heren 11 wonnen zowel Evert-Thijs als Wouter-Simon vrij vlotjes. Groot talent Wouter (vooral grote mond), had geen goed woord over voor de RSL-pluimen, maar ondanks de hoge foutenlast werd de wedstrijd toch in het voordeel van Lokerse beslecht.

Heren 7 mocht aantreden tegen 4Ghent, een ploeg die in de heenmatch meer dan het nodige weerwerk bood. Ook nu was het bij momenten erg spannend. Joris en Jasper (nog niet geacclimatiseerd van hun skiavontuur) hadden het knap lastig in de eerste dubbel. Jasper had niet door dat er bij de tegenstanders een D-speler zat en weet het verlies dan maar daaraan. Feit is dat de J-boys niet wakker waren. Tijl en Johan konden gelukkig wel winnen.

Joris, lichtjes ontgoocheld, zette met de steun van de verzamelde supporters (we love you Joris!) en aan de zijde van Lander dit verlies recht, door HD2 naar zich toe te trekken. Ook Johan en Jasper haalden hun partij binnen. 3-1 na de dubbels, in een ploeg vol jeugdig enkelgeweld een goeie uitgangspositie.

Ondertussen werkte ook Heren 11 de tweede reeks dubbels af. Ook aan de zijde van Matthias kon Simon scoren. De eerste set ging nog verloren, maar in set 2 en 3 gingen ze er vlotjes op en over. Thijs en Laurens ‘Ribéry’ Verhoeven wonnen vlot de eerste set. Het geheel was vrij statisch, en Laurens zijn netspel was weer niet je dat. Een paar enig mooie Lokerse plaatsballen in het achterveld zorgden echter algauw voor wat wrevel tussen de Oudegemse ploegmaats. Bam, 4-0 na de dubbels, Rik bereikte ongekende hoogtepunten in Thailand.

In de enkels ging iedereen op hetzelfde elan door. Bij Heren 7 maakte Joris kipkap van collega-C1 Dessers en ook Jasper, Lander en Tijl wonnen hun match.

Ook Heren 11 liet niets meer liggen en zowel Evert, Wouter (net op de valreep een tiende competitiepuntje voor de teller woensdag weer op nul staat), Scarface (bij wie de netdrop ineens wel begon te lukken) en Matti wonnen hun match.
7-1 voor Heren 7, 8-0 voor Heren 11; het gaat blijkbaar beter als de kapiteins er niet bij zijn 😀

Daarna werden nog wat onderlinge partijtjes gespeeld om toch wat zweet te vergieten. Parasite Pete had zelf geen badmintonuitrusting bij, dus speelde dan maar met bijeengeschooid materiaal. Bedankt Thijs (T-shirt), Simon (water), Lander en Laurens (schoenen), Hans (racket), Matthias (short)!
Na een doucheke (merci voor de zeep Lander) trokken we richting kantine waar we nog een hele plateau broodjes (merci Vicky) en lekkere broccolisoep (met dank aan Astrid) verorberden. Een lekker colaatje (Johan) sloot de avond af.
Kasteel en buZZe op 1 in de parasietenlijst, ik dacht het niet :p

We onthouden dat:
– Evert de rossen eens goe op zijn plaats zette
– Lander graag met kleine kindjes speelt
– hij ook een gooi wil doen naar de titel van Milf-magnet
– mijn mama het slachtoffer van dienst is
– Lander als stiefpapa nog wel te verdragen valt
– de ad interim kapiteins goed werk leveren
– de ‘echte’ kapiteins stilaan voor hun postje moeten vrezen
– Joris hoerechance had tegen mij
– een revancheke met goeie schoenen op mijn wishlist staat
– zowel Heren 7 als 11 op kampioenenkoers zijn!

Verslag Sentse 1H – Lokerse 7H: 2 – 6

Na meer dan een maand winterstop was het tijd voor Heren 7 om er weer eens in te vliegen.

De strijd om het kampioenschap woedt nog in alle hevigheid dus is elke ontmoeting van cruciaal belang.

Vandaag was Sentse 1H het kind van rekening. Om hen naar de slachtbank te leiden moesten we een verre reis ondernemen die ons naar de duisterste krochten van Oost-Vlaanderen voerde. Sint-Laureins was onze bestemming. Om 9u ‘s ochtends verzamelden we aan de sporthal. Captain F was echter niet in staat te rijden; hij was slaapdronken als gevolg van zijn nachtelijke avontuurtjes met ene Pieter Stuiker, die zijn verdriet aan het verzuipen was na WEER een ongeldig toernooi. Johan onze nieuwste topaanwinst had de eer om ons te voeren. Alsof dat nog niet erg genoeg was gaf ook Joris, onze sterspeler, verstek wegens deelname aan het toernooi van Zaffelare.
Eenmaal aangekomen in Sint-Laureins kon het echte werk beginnen. Op papier leek Sentse een hapklare brok te worden, Captain F hoopte dan ook stiekem op een “paasei”. Dat mocht hij voordoen in den eerste dubbel, samen met mij. Het was eraan te merken dat hij maar 2 uur geslapen had; de ene fout volgde de andere op, al moet ik zeggen dat ikzelf ook niet in goede doen was. De eerst set werd dan ook pijnlijk verloren. Gelukkig had Johan voor Frederik al een hele peptalk klaar en dat had zijn effect. We wonnen de 2 volgende sets vlot. Ook Johan & Tijl wonnen hun wedstrijd vlotjes in 2 sets.

De 3e dubbel was “a recipe for disaster”; tactisch genie Frederik had namelijk Lander en Tijl samen geplaatst en net als gevreesd gingen ze ten onder, al ware het nipt. Vervolgens was het tijd voor de roemrijke comeback van Captain F in den enkel, zijn heup speelde hem echter parten in de eerste set. (Het zou ook kunnen dat hij met zijn hoofd al bij de Poolse dames was waarmee hij de volgende maanden mee hoopte te stoeien. Naar eigen zeggen voor 5 euro/wip). Hij verloor dan ook de eerste set om vervolgens de 2e puur op karakter te winnen. De 3e set was er teveel aan (het nachtelijke strippoker eiste zijn tol) en werd verloren. Het was nu aan Johan en Lander om in de laatste dubbel de negatieve flow van de ploeg, veroorzaakt door de Captain, teniet te doen. Dit deden ze dan ook. 3-2 was de matige tussenstand; Sporting achterna. Maar wij zijn van de Lokerse BC en missen niet zoveel kansen als Sporting en dus wonnen zowel ik, Tijl als Lander onze enkels met enig gezwoeg en gezweet. Een 6-2 overwinning was het resultaat. Nadien waren de mannen van Sentse zo vriendelijk om ons een eenvoudig maar zeer smakelijk boterhammetje aan te bieden.

Conclusies:

We zitten nog volop in de titelstrijd, de Pluimplukkers zijn nog niet van ons af

Johan is ne poezeman en schijnt er het één en ander vanaf te weten; misschien moet hij Verleepie eens in de leer nemen

De tijd van kleurewiezen is voorbij voor Captain F, het echte werk kan beginnen in Polen, waar hij zogezegd op Erasmus gaat voor studies (wij weten wel beter)

Uw verslaggever Seppe hield de ploeg (weer) recht

Lander wordt kleuterjuf

Johan zijn auto is een beest

Combinatieverslag Heren 7 & Heren 8

Een kort combinatieverslagje van H7 en H8 omdat er op de Don Juan-skills van uw verslaggever na weinig speciaals te beleven viel.
De twee knapste Lokerse ploegen mochten gisteren beiden thuis aantreden. Het voorprogramma werd verzorgd door Heren 8, die het mochten opnemen tegen de jonkies van Wit-Wit. De voorbije tornooien hadden uitgewezen dat de Ronsenaren zeker niet onderschat mochten worden in het enkelspel, dus het was de boodschap om zoveel mogelijk dubbels binnen te halen. Jammer genoeg draaide dat wat verkeerd uit 😛
Door de blessures van Frank en Kurt waren er maar 4 H7-musketiers over. Er werd geopteerd voor vaste duo’s. Gregory en Werner verloren hun dubbels twee keer in drie nipte sets. Naar Werners eigen zeggen lag dit vooral aan hemzelf, want door zijn gehavende knie kon hij niet voluit gaan. Stan en Pieter haalden hun eerste dubbel binnen, maar moesten in de tweede dubbel buigen in de verlengingen van de derde set. Bij een 20-18 voorsprong in het net opgeven bleek niet de ideale tactiek 🙁
1-3 na de dubbels…
In de enkels kon Gregory een tweede (correct me if i’m wrong) competitiepuntje op zijn conto bijschrijven; Werner en Pieter daarentegen gingen roemloos ten onder in twee sets. Mijn tegenstander was beter, maar de manier waarop ik op het plein stond verdient de nodige straftraining (of een portie billenkoek van een knappe dame). De vacature voor mental coach (onbetaald en liefst van het vrouwelijke geslacht) staat bij deze open. Stan maakte in zijn eerste set veel te veel fouten. In de tweede set begon zijn tegenstander de dingen te forceren en Stan nam de cadeautjes in dank aan. Vlotte 21-8 winst, de derde set moest beslissing brengen. Spannend was het wel, maar jammer genoeg ging Stans tegenstander met de overwinning lopen.
2-6, en zo blijft het wachten op een tweede overwinning voor H8.
Tijdens de opwarming van Heren 7 begaf uw verslaggever zich naar de kantine om daar zijn charmes te gebruiken. De gepatenteerde openingszin: “Ge hebt toevallig geen gratis eten voor mij.” bleek echter geen effect te hebben op de dames van Lokerse D3 (frigide?). Later op de avond zou echter blijken dat de aanhouder wint 😀
Back to badminton. Ook H7 kende de nodige blessurezorgen; Frederik en Lander konden niet meespelen. Seppe voelde zich zaterdag nogal ziek en ook hij was onzeker. Een titel op het jeugd-oudertornooi, een goeie portie nachtrust en een massage van zijn mama (schrap wat niet past) zorgden er echter voor dat hij zondag weer op en top was. De ontmoeting tegen ongeslagen leider Pluimplukkers beloofde niet makkelijk te worden. In de dubbels werd aarzelend gestart. Joris (mss in het vervolg toch beter niet tuut tuut tuut …censuur op vraag van de betrokkene) en Jasper verloren hun eerste set (17-21), maar trokken de tweede set met dezelfde cijfers naar zich toe. In een nerveuze derde set bleken Joris en Jasper het koelbloedigst en met 26-24 werd de eerste wedstrijd binnengehaald. Tijl en Tom wonnen hun eerste set en gingen in de tweede nipt ten onder. De derde set was er net iets te veel aan (12-21)…
Rastaman Seppe mocht nadien twee keer dubbelen, één keer met Joris en één keer met Jasper. Jammer genoeg bleken de Pluimplukkers net iets taaier dan de A- en B2-speler die Seppe de dag voordien had opgepeuzeld. Twee keer verlies in 2 sets.
Daar waar Heren 8 het normaal moet hebben van zijn dubbelskills, is enkelspel het stokpaardje van Heren 7. Tom, Seppe en Joris wonnen hun match in 2 sets en brachten zo de tussenstand op 4-3. Alles hing nu af van Jasper. De eerste set ging verloren, maar in de tweede set liet hij geen spaander heel van Tom De Witte (21-13). Bij een 11-5 voorsprong in de derde, begonnen de supporters al lichtjes te vieren, maar de victorie bleek te vroeg gekraaid. Tom ging op en over Jasper en kaapte zo een puntje weg voor Pluimplukkers. Pijnlijk hoe Heren 7 nu al twee keer op rij in de laatste match duur puntenverlies lijdt.
Pieter ‘casanova’ Verlee stortte zich nadien op de G2-dames en nu hadden zijn triestige hondenogen en zwoele stem meer succes. Overstelpt werd hij met eetbare cadeautjes. Dat die cadeautjes later die avond terug werden uitgeslikt in de toiletpot, kon de pret op dat moment niet bederven.
We onthouden dat:
– zowel Heren 7 als Heren 8 wat moeten doen aan hun dubbelskills
– Pieter zich toch iets volwassener mag gedragen
– Frank en Kurt hopelijk snel weer paraat zijn, zeker nu Werner ook even de lappenmand induikt
– de eventuele titelambities van Heren 8 voorlopig in de koelkast gaan
– de mayonaise van de pittabar daar misschien ook beter in bewaard zou worden
– de voedselvergiftiging/buikgriep van uw verslaggever ook kan veroorzaakt zijn door de leftovers van Latem 1G of door Seppe

Verslag Shuttle Stars H1 – Lokerse H7 : 0 – 8

Zondagmiddag om 14u had Lokerse H7 een afspraak in Wachtebeke tegen de Shuttles Stars H1. Tijl liet Heren 7 aan zijn lot over door op weekend te gaan en Lander had de kapitein wakker gebeld om eveneens te passen. Daarom kwam naast Jasper ook Pieter Heren 7 versterken (hij bleef maar aanhouden… :p)

Opvallend waren de hoeveelheid blessures in onze ploeg: Lander speelde niet mee door een voetblessure, Seppe had last van de schouder, Tom sukkelde met zijn achillespezen en Pieter was in onvrede met een bepaalde rib. Anyway: solidariteit (met de kapitein) troef in Heren 7!

Maar er werd nog gebadmintond, voor niet zo lang weliswaar. We hadden immers geen problemen met de dubbels. Alle duo’s wonnen vrij vlot hun matchen.

Ook de enkels werden probleemloos doorstaan. Joris speelde de spannendste wedstrijd, maar won vrij overtuigend in de derde set (21-8). Speciale vermelding voor Jasper die zijn tegenstander met 21-3 in de tweede set wegspeelde.

Voor de tweede keer op rij merkte ik de verbaasde blikken op van de tegenstanders die “C2” naast Tom zijn naam zagen staan op het wedstrijdblad. Misschien kan deze prikkeling voor extra motivatie zorgen in het enkelspel bij bovenvernoemde speler. 🙂

We onthouden dat:

– Jasper en Pieter H7 uit de nood hielpen

– je ook kunt winnen met blessures

– veldrijden interessanter is dan badminton voor sommige spelers

– Tom misschien wel de meest onderschatte C2-speler is

– hij nog steeds ongeslagen is in de competitie

– sommige spelers van Heren 7 sterallures krijgen door met dure dreadlocks obscene gebaren rond te strooien in het verkeer

– Heren 7 voor het eerst met 8-0 wint

– dat zeker niet de laatste keer was dit seizoen!

Captain F!
ps. bekijk de foto’s op facebook

Verslag Stekene H3 – Lokerse H7 : 1 – 7

Afgelopen zondag moesten we op bezoek bij buur Stekene. Tijl, Pieter en Tom hadden in de morgen al een wedstrijdje afgehaspeld met H10, dus die waren normaal gezien al goed opgewarmd.
We hadden toch de bedoeling om onze laatste 2 wedstrijden van het seizoen al winnend af te sluiten om zo toch nog een mooi klassement te halen op het einde van de rit.
Het werd een vlotte zege voor ons.

Kort verslag van de wedstrijden

Dubbels

Eersten dubbel was voor Tom en Tijl tegen Bart Taragola en Rudy Van de Velde. De eerste set was vrij spannend. Tijl en Tom konden hem winnen afsluiten met 21-23. De 2de ging iets makkelijker en wonnen dan ook met 15-21.

Den 2den dubbel was voor mij en Werner. We moesten het opnemen tegen Dominiek De Witte en Bart Soenens. Wij haalden nooit ons normaal niveau en verloren dan ook verdiend in 2 sets met 21-19 en 21-13. 1-1 na 2 dubbels.
Dubbel nr. 3 namen Pieter en Werner voor hun rekening tegen Dominiek en Bart. Zij hadden wel het goede ritme te pakken en wonnen toch met overtuigende cijfers de 3de dubbel. Setstanden waren 11-21 en 12-21. Wij namen opnieuw voorsprong.
Voor de 4de en laatste dubbel had ik Pieter en Tom eens aan elkaar gekoppeld en dat verliep niet zo slecht. Eerste set konden Pieter en Tom vrij makkelijk binnenhalen met 10-21. De 2de verliep moeizamer maar toch nog uiteindelijk winst met 19-21.
Alzo begonnen we aan de enkels met 3-1 voorsprong. 

Enkels

Tom had mij gevraagd om 1ste enkel te spelen en hij moest het daar in opnemen tegen Bart. Tom won overtuigend nu (’s morgens verliep het iets anders tegen de snotneuzen van Drive). Tom won vrij makkelijk in 2 sets : 10-21 en 8-21
Tijl had het knap lastig in de eerste set tegen Rudy. Het werd 20-22. In de 2de schakelde Tijl een versnelling hoger en won overtuigend met 8-21.

Toen was onze overwinning reeds een feit.
Werner had in de 3de enkel zijn handen vol met Dominiek en had 3 sets nodig om ook deze enkel al winnend af te sluiten : 24-22,15-21 en 17-21.
Ik wilde deze competitie toch nog eens enkelen en moest het opnemen tegen Bart. We waren aan elkaar gewaagd maar ik maakte iets minder fouten en won in 2 sets : 17-21 en 21-23. Mijn 2de puntje voor dit seizoen was binnen.

Alzo eindigde deze ontmoeting op 1-7 winst voor ons.

Conclusie

  • Vrij makkelijke en vlotte zege
  • Zondag 12 maart laatste competitiewedstrijd thuis tegen Aalst
  • Supporters allen op post !!!
  • Alweer een tevreden kapitein !!!

– Frank –

Verslag Lokerse H7 – Drive H5 : 6-2

Afgelopen zondag moesten we Drive H5 partij geven. Dit is een titelkandidaat, dus we wisten dat het niet van de poes ging zijn.

Ik miste maar liefst 4 basisspelers nl. onze blokbeesten Frederik, Pieter en Tom en ook Tijl had ik uitgeleend aan H10, de ploeg van Rik.

Ik had Gianni dan in de plaats meegenomen en dat is toch wel een versterking zou ik zo zeggen. Ik, Werner en Jasper maakten ons team dan compleet.

Het werd geen gemakkelijke klus, maar zonder 4 vaste waarden van de ploeg zo een uitslag binnenhalen is toch wel een dikke pluim waard naar ons team toe.

We wonnen dan ook ruim verdiend met 6-2 wat misschien terug de spanning wat terug brengt in onze reeks.

Kort verslag van de wedstrijden

Dubbels
Gianni en Jasper namen de eerste 2 voor hun rekening, ” de oudjes” ik en Werner speelden de 3de en 4de dubbel, de jeugd samen en de ervaring samen !!!!!
Gianni en Jasper begonnen tegen Pieter en David ( C1+C2). De eerste set gingen ze de boot in met 15-21 verlies, maar herpakten zich daarna met overduidelijke winst in
de volgende 2 sets : 21-14 en 21-9. Goed begonnen is half gewonnen.

Ik en Werner speelden dan ondertussen tegen Roland en Tom (2 D’s). We toonden karakter en inzet en het werd een spannende wedstrijd die wij toch naar ons toe konden trekken met volgende setstanden : 23-21 en 21-19. 2-0 na 2 dubbels, dit kon niet beter.

Gianni en Jasper speelden dan vervolgens tegen Ben (C2) en Roland en wonnen vrij makkelijk met 2 x 21-13.

Ik en Werner haspelden de laatste dubbel af tegen David en Tom. In de eerste set waren we niet echt mee en er was een te hoge foutenlast met logische verlies : 9-21.
Maar wij gaven ons zeker niet gewonnen.   In de 2de en 3de set hadden we het goede ritme te pakken en konden deze winnend afsluiten : 21-10 en 21-19.
4-0 na de dubbels : wie had dat werwacht ?

Enkels

Gianni was eerste man tegen Pieter. De eerste set ging moeizaam … maar Gianni won toch met 21-19. De 2de ging makkelijker en werd 21-13.
Bij deze was de overwinning een feit.

Jasper had het ook niet onder de markt met David en had 3 sets nodig om David in het stof te doen bijten om de partij in zijn voordeel te beslechten. Het werd 21-14,18-21 en 21-16.

Werner zijn enkel en mijn enkel was louter een formaliteit, maar we gingen ze het zeker niet cadeau doen.
Werner nam het op tegen David. David won in 2 sets tegen eeen toch wel zeer verdienstelijke Werner : het werd 9-21 en 17-21. Zo had Drive ook zijn eerste puntje beet.
(Werner had er al een druk werkschema opzitten !!)

Ik moest het opnemen tegen Ben (C2) en in de eerste set kon ik Ben nog iets of wat bijbenen : het werd 17-21. In de 2de set ging de vermoeidheid mij toch parten spelen ( tornooi in Zaffelare achter de rug) en Ben won vrij makkelijk met 10-21.

Alzo werd het toch een oververdiende zege voor ons.

Conclusie
– Aanmoedigingen van onze vaste supporters Annick,Myriam en Sam gaf ons vleugels
– 4 titularissen die zullen moeten vechten om hun plaatsje terug te krijgen
– Proficiat aan mijn team met name Werner, Gianni en Jasper ( en ik zelf)  om deze dikke prestatie neer te zetten
– Volgende wedstrijd : thuis tegen de Wuiten op zondag 13 februari om 17.30u (supporters allen op post !!!)
– Alweer een tevreden kapitein van H7.